<

AUCTION 'LA RUE C'EST LA VIE' CONGO

>

Monday, August 20, 2018

​​​​​​​Een leven op straat in Lubumbashi, Congo (DRC)

Duizenden kinderen leven op straat in Lubumbashi, de hoofdstad van de provincie Katanga in Congo (DRC). De meesten werden door hun families verstoten nadat deze door de dood van een of beide ouders versplinterden en het kind als behekst werd bestempeld. Overdag poetsen de kinderen schoenen of verzamelen ze lege flessen voor het statiegeld. ‘s Avonds wordt het geld dat ze verdiend hebben verzameld en wordt er gekookt. Fufu, een vaste brij verkregen uit maniok staat vaak op het menu. Slapen doen de kinderen in groep, vaak voor winkeltjes met toestemming van de eigenaar. Die weet immers dat de kans op diefstal een pak kleiner wordt wanneer er een hoopje kinderen voor de deur ligt. Lubumbashi vat 's nachts vuur; brandende afvalbergjes verlichten de straten. Straatkinderen helpen vaak het vuilnis te verzamelen en houden het vuur gaande.

Geweld van andere enfants de la rue en drugs zijn een deel van het bestaan van de kinderen, sommigen zo jong als vijf jaar. Alcohol en marihuana zijn twee populaire genotsmiddelen, al vergrijpen de jongsten zich vooral aan het snuiven van lijm. Dit doen ze om de pijn van de straat te verlichten.
In het opvangcentrum Bakanja Ville kunnen de jongens onder hen terecht om zich te wassen, een cruciale dienst. De slaapzaal, die overdag dienst doet als ontspanningsruimte, vult zich 's nachts met een dertigtal kinderen, een onaangename geur en dunne lappen isolatieschuim die dienst doen als matras.

Het netwerk Oeuvres Maman Marguerite dat Bakanja uitbaat probeert steevast de kinderen te herenigen met hun families en de plooien glad te strijken. Het biedt de kinderen een tijdelijk dak boven het hoofd, ontspanning, scholing en helpt hen, als alles goed loopt, aan een baan en een leven weg van straten de naam onwaardig.
Met de hulp van het netwerk slagen veel voormalige straatkinderen erin zich op te werken en werk te vinden. Het gespecialiseerde tewerkstellingsbureau Maïsha draagt hier een grote verantwoordelijkheid. Voormalige straatkinderen worden ondernemer of kunnen bij iemand aan de slag, al eindigt zeker niet elk verhaal zo positief.

©Jago Kosolosky & Jef Boes​​​​​​​

​​​​​​​







​​​​​​​





​​​​​​​